سه نقاش زن؛ نوابغ تاریخ هنر نقاشی
2018-09-08 03:23

عصر رنسانس را می‌توان دوران ظهور شخصیت‌های افسانه‌ای تاریخ هنر دانست. این دوره را بر طبق کتاب مشهور نخستین نگارنده‌ی تاریخ هنر، جورجو وازاری Giorgio Vasari، می‌توان به رنسانس آغازین، رنسانس میانه و رنسانس پیشرفته تقسیم کرد.

در ایتالیا، سه تن از برجسته‌ترین هنرمندان رنسانس پیشرفته، لئوناردو داوینچی Leonardo da Vinci، میکلانجلو بوناروتی Michelangelo Buonarroti و رافائل سانتسیو Raffaello Sanzio هستند که حضورشان درخشش دیگر هنرمندان معاصر را کمرنگ کرده بود. این سه استاد، نه تنها به عنوان برجسته‌ترین هنرمندان تمام دوره‌ی رنسانس شناخته‌می‌شوند، بلکه از برترین هنرمندان تمام تاریخ به حساب می‌آیند. در دوره‌ی رنسانس آغازین نقاشانی همچون چیمابوئه Cimabue و جوتو Giotto، و در دوره‌ی رنسانس میانه هنرمندانی از جمله دوناتلو Donatello در پیکره‌تراشی، برونلسکی Brunelleschi در معماری و مازاتچو Masaccio در نقاشی از مهم‌ترین هنرمندان بودند و در ادامه، استادانی از جمله تیسین Titian و کاراواجو Caravaggio به شهرت رسیدند.

در این دوران پر از استادان بزرگ و با استعداد، هنرمندان زن مورد قبول جامعه‌ی هنری واقع نمی‌شدند و زمینه برای درخشش آنها فراهم نبود. اینان اغلب از زیر نظر پدران نقاش خود آموزش می‌دیدند و چندان فرصتی برای حضور در جامعه‌ی هنری نداشتند. در این میان، سه تن از نقاشان زن به نام‌های سوفونیسبا آنگوئیسولا Sofonisba Anguissola، لاوینیا فونتانا Lavinia Fontana و آرتمیسیا جنتیلسکی Artemisia Gentileschi با سختکوشی‌ها و اراده‌ی خود توانستند نام خود را به عنوان هنرمندانی بزرگ بر سر زبان‌ها بیندازند و هنر را از استعمار استادان مرد درآورند. در زیر به معرفی کوتاه هر یک از این سه نقاش زن می‌پردازیم.


سوفونیسبا آنگوئیسولا (1625-1532)

سوفونسبا آنگوئیسولا در سال 1532 در خانواده‌ای اشرافی و هنرمند در شهر کرمون در ایتالیا به دنیا آمد و از پنج خواهر دیگرش، همه نقاش بودند. سوفونیسبا در سال 1546 زیر نظر یک نقاش محلی به نام برناردینو کامپی Bernardino Campi فراگیری نقاشی را آغاز کرد و مدتی بعد آموزش خود را در میلان از سر گرفت. هنرمند بزرگ معاصر، میکلانجلو با دیدن برخی آثار آنگوئیسولا به تشویق و راهنمایی وی پرداخت و انگیزه‌ای بزرگ به ادامه‌ی راه هنر به این هنرمند زن جوان داد. آنگوئیسولا از همان ابتدای جوانی به عنوان نخستین زن هنرمند به شهرت رسید و در سال 1559 به دعوت دربار پادشاه اسپانیا و ملکه‌ی این سرزمین، راهی اسپانیا شد. در اینجا او به خدمت ملکه درآمد و سپس به عنوان نقاش دربار پادشاه وقت اسپانیا، فیلیپ دوم Philip II منصوب شد. آنگوئیسولا در حدود 15-10 سالی که در دربار سلطنتی اسپانیا گذراند، چهره‌نگاره‌هایی از پادشاه و ملکه به انجام رساند و در ادامه، به ایتالیا بازگشت تا زندگی خود را در شهر سیسیل از سر گیرد. برترین آثار وی خودنگاره‌ها و چهره‌نگاره‌هایی بود که به انجام رساند. یک سال پیش از مرگ، نقاش جوان فلاندری، آنتونی وان دایک Anthony van Dyck که بعدها به شهرت رسید، در دیداری با آنگوئیسولا از چهره‌ی این استاد زن که در آن زمان 92 ساله بود، به انجام رساند و سپس با استفاده از این طرح‌ها، چهره‌نگاره‌ای با رنگ روغن از وی نقاشی کرد.


لاوینیا فونتانا (1614-1552)

لاوینیا فونتانا، فرزند نقاش متوسط، پروسپرو فونتانا Prospero Fontana بود که در سال 1552 در شهر بولونیا به دنیا آمد. او فراگیری نقاشی را زیر نظر پدر آغاز کرد و نخستین اثر خود را در سال 1575 آفرید. فونتانا در سال 1577 ازدواج کرد و با وجود یازده فرزند و اداره‌ی زندگی خانوادگی، نقاشی را رها نکرد و به پیشرفت خود در هنر ادامه داد. او با چهره‌نگاره‌ها و نقاشی‌های مذهبی خود به شهرت رسید و در سال 1603 به دعوت پاپ کلمنت هشتم به شهر رم رفت. او در این شهر نیز همچون شهر زادگاه خود خیلی زود به شهرت رسید و تحت حمایت پاپ پل پنجم، بزرگان و اشراف شهر قرار گرفت. نقاشی‌های فونتانا به سبک آثار استادانی همچون کورجیو Correggio و پارمیجیانینو Parmigianino بود. او تا سال 1614 در رم زندگی و کار کرد و در همین شهر از دنیا رفت.


آرتمیسیا جنتیلسکی (1653-1593)

آرتمیسیا جنتیلسکی در سال 1593 از پدری نقاش به نام اورازیو جنتیلسکی در شهر رم به دنیا آمد و زیر نظر وی به فراگیری هنر نقاشی پرداخت. به خواست پدرش در سال 1612، زیر نظر دوست او، نقاشی به نام آگوستینو تاسی Agostino Tassi تمرینات نقاشی را از سر گرفت. تاسی اما در این سال به جنتیلسکی تجاوز کرد و سپس برای حفظ آبروی این خانواده‌ی هنرمند، به آرتمیسیا قول ازدواج داد. با عمل نکردن به این قول، پدر آرتمیسیا از تاسی شکایت کرد و در جریان این دادرسی، آرتمیسیا را برای گرفتن اعتراف شکنجه کردند! در نهایت تاسی مجرم شناخته شد و به زندان افتاد. از این پس، آرتمیسیا به نقاشی‌هایی با موضوع زنان قهرمان پرداخت و در این میان، نقاشی «جودیس سر هولوفرنس را می‌برد» Judith Beheading Holofernes را در سه نسخه به انجام رساند که هر سه‌ی این آثار از برجسته‌ترین آثار تمام عمر هنری این نقاش زن شناخته می‌شوند. جنتیلسکی در سال 1614 به فلورانس رفت و به عنوان نخستین هنرمند زن به عضویت فرهنگستان هنر این شهر درآمد. او سال‌های میان 1621 تا 1630 را در شهرهای رم و ونیز گذراند و از سال 1630 تا آخر عمر به جز یک دوره‌ی دو ساله حضور در دربار سلطنتی انگلستان، زندگی خود را در ناپل گذراند. جنتیلسکی آثار خود را تحت تاثیر سبک نقاشی نقاش بزرگ همعصر خود، کاراواجو Caravaggio به انجام می‌رساند و به عنوان یکی از نقاشان بزرگ باروک شناخته می‌شود.


نویسنده: فالن


9 پسندیدن ها
Success status Error status
Popup close icon